Charakterystyka Rolanda ostatnidzwonek.pl
      Pieśń o Rolandzie | inne lektury | kontakt | reklama | Wersja mobilna
streszczenieopracowaniebohaterowietest   

Jesteś w: Ostatni dzwonek -> Lektury -> Pieśń o Rolandzie

Charakterystyka Rolanda

Roland jest postacią historyczną, lecz jej wizerunek przedstawiony w utworze znacznie różni się od faktycznego. Bohater poematu nie był hrabią, a prefektem Marchii Bretońskiej. Nie był także siostrzeńcem Karola Wielkiego. Faktem jest jedynie to, iż poległ w zasadzce zastawionej przez baskijskich górali w wąwozie ronsewalskim.

W utworze jest przedstawiony jako wielki bohater, a przede wszystkim idealny rycerz. Chociaż to jego decyzja o wstrzymaniu się z trąbieniem w róg ściągnęła śmierć na blisko dwadzieścia tysięcy Francuzów, w tym jego najbliższych przyjaciół, pozostaje „najjaśniejszym” z bohaterów poematu.

Nawet ci, którzy nigdy go nie widzieli, a jedynie słyszeli o nim, natychmiast rozpoznawali Rolanda na polu bitwy „(…) po hardej twarzy, po pięknym ciele, po spojrzeniu i postawie”. Wrogowie natychmiast na jego widok pierzchali ze strachu. Jeszcze bardziej przerażającym dla przeciwników był wizerunek hrabiego w pełnej zbroi na swoim pięknym koniu: „Przez wąwozy hiszpańskie jedzie Roland na Wejlantyfie, swym rączym rumaku. Przybrał się w zbroję, która go pięknie zdobi. Jedzie mężny baron, potrząsając włócznią. Do nieba obraca ostrze; do żeleźca przymocował proporzec, całkowicie biały; frędzle biją mu o ręce. Szlachetne jest j ego ciało, twarz jasna i roześmiana. Po nim jedzie jego towarzysz, co go Francuzi mienią swoją tarczą. Patrzy groźnie ku Saracenom; po czym pokornie i łagodnie spogląda ku Francuzom”.

Atrybutem rycerskości Rolanda był jego wspaniały miecz – Durendal, „który dobrze tnie i dobrze siecze”. Złota gałka orężu „naszpikowana” była relikwiami: „ząb świętego Piotra, krew świętego Bazylego i włosy wielebnego świętego Dionizego, strzęp szaty Najświętszej Panny”, dlatego właściciel nazywał swój miecz „świętym i pięknym”. Jego ostrze było tak mocne, iż sam Roland nie potrafił złamać go na skale.

Roland mógł poszczycić się nadludzką siłą: „Hrabia Roland nie oszczędza się. Uderza włócznią, póki drzewce całe; po piętnastu ciosach złamał ją i zniszczył. Dobywa Durendal, swój dobry miecz, cały nagi. Spina konia i rusza na Szernubla. Kruszy mu hełm, w którym błyszczą karbunkuły, przecina mu czapkę wraz ze skórą na głowie, przecina mu twarz między oczami, kolczugę o małych ogniwach i całe ciało aż do kroku. Przez siodło nabijane złotem miecz dosięga konia. Przecina mu krzyż, nie macając stawów, wali go martwego na łąkę, na bujną trawę” oraz „Pędzi waleczny rycerz i wali go co sił po hełmie, na którym kamienie oprawne są w złoto. Rozcina mu głowę i pancerz, i tułów, i piękne siodło wysadzane kamieniami, i koniowi nadcina głęboko krzyża; i - ha, niech, kto chce, gani go albo chwali! - zabija obu”.


Jak pisze Wiesław Solecki: „(…) charakter Rolanda jest prosty. Gwałtowny, nierzadko arogancki, ale i wspaniałomyślny, otwarty i szczery, lojalny, łatwo ulegający namiętnościom, prostolinijny. Ma wszystkie przymioty, które zjednują mu ludzi”. Swojej porywczości Roland dowiódł podczas pierwszej narady u Karola Wielkiego: „Zdobyłem dla ciebie i Nobles, i Commibles; wziąłem Waltemę i Ziemię Pińską, i Balagier, i Tudelę, i Sezylę. Wówczas król Marsyl dopuścił się wielkiej zdrady - posłał piętnastu swoich pogan i każdy niósł gałąź oliwną, i wszyscy powiadali ci te same słowa. Naradziłeś się ze swymi Francuzami. Doradzili ci wielkie szaleństwo, wysłałeś do poganina dwóch swoich hrabiów, jeden był Bazan, a drugi Bazyli; i w górach, pod Haltylią, Marsyl uciął im głowy. Prowadź wojnę tak, jakeś rozpoczął! Powiedź pod Saragossę swoje chorągwie; podejmij oblężenie, choćby miało trwać całe twoje życie, i pomścij tych, których zdrajca pozabijał!”. Widzimy, iż Roland potrafił mocno zaakcentować swoje zdanie nawet jeśli nie było ono zbieżne z opinią samego cesarza.

strona:    1    2    3  



On chce TO zrobić,
a Ty nie jesteś gotowa?

10 zdań, które pomogą Ci
zatrzymać chłopaka przy sobie!

Mój pierwszy raz...

Zobacz inne artykuły:

Inne
Czas i miejsce akcji „Pieśni o Rolandzie”
Charakterystyka Rolanda
„Pieśń o Rolandzie” – streszczenie
Problem autorstwa „Pieśni o Rolandzie”
Oliwier - charakterystyka
Streszczenie „Pieśni o Rolandzie” w pigułce
Problematyka „Pieśni o Rolandzie”
Ganelon - charakterystyka
Karol Wielki – charakterystyka
Średniowieczne wzorce osobowe na przykładzie „Pieśni o Rolandzie”
Prawda historyczna a fikcja literacka w „Pieśni o Rolandzie”
Środki stylistyczne i artystyczne zawarte w „Pieśni o Rolandzie”
Narracja „Pieśni o Rolandzie”
Budowa, struktura i kompozycja „Pieśni o Rolandzie”
Chansons de geste
Charakterystyka pozostałych bohaterów „Pieśni o Rolandzie”
Obraz obyczajów epoki w „Pieśni o Rolandzie”
Plan wydarzeń „Pieśni o Rolandzie”
Tło historyczne wydarzeń przedstawionych w „Pieśni o Rolandzie”
Motywy literackie w „Pieśni o Rolandzie”
Najważniejsze cytaty z „Pieśni o Rolandzie”
Bibliografia





Tagi:
• Pieśń o Rolandzie autor • opracowanie Pieśni o Rolandzie • Roland charakterystyka • Obyczaje średniowieczne w Pieśni o Rolandzie • Ideał doskonałego rycerza w Pieśni o Rolandzie • Ideał władcy w Pieśni o Rolandzie • Pieśń o Rolandzie jako średniowieczny epos • Pieśń o Rolandzie Bedier Joseph • charakterystyka średniowiecznego rycerstwa w pieśni o Rolandzie • Charakterystyka średniowiecznego rycerza na podstawie Pieśni o Rolandzie